Çözgü kurulumu
Tezgâha ilk ipleri germek, gerginliği dengelemek ve dokumanın iskeletini hatasız hazırlamak.
Kurucunun yolu
Dokumayı kitaplardan değil, ninemin ahşap tezgâhının başında, iplik kokusunun içinde öğrendim. Çözgü Atölyesi, o sabrı bugüne taşıma denemesidir.
Endüstriyel tasarım okurken haftada bir gün, Kadıköy'deki bir usta dokumacının yanına gidiyordum. Orada anladım ki dokuma bir hız işi değil, bir dinlenme biçimi. Atkı ipliği çözgülerin arasından her geçtiğinde nefesin yavaşlıyor; parmak uçların, gözünden önce deseni öğreniyor.
2015'te Cihangir'de küçük bir dükkânı iki dikey tezgâhla açtım. İlk öğrencilerim komşulardı; kimi emekli, kimi işini bırakıp el işine dönmek isteyen mühendisler. Bugün on iki tezgâhımız var ama grup büyüklüğünü hiç artırmadık — çünkü dokuma, kalabalıkta öğrenilen bir şey değil.
Öğretme yöntemim tek bir ilkeye dayanıyor: önce ellerin, sonra kafan. İlk gün teoriyle değil, gerçek bir çözgü kurarak başlarsın. İlk seansın sonunda avuç içinde, kendi dokuduğun bir parça çıkar. Hobiyle gelenler çoğu zaman ikinci ayda meslek değişikliğini konuşmaya başlar; biz de buna hazırız.
Elif Naz Tunç Kurucu & baş eğitmen · 2015'ten beri
